Over mij

Leestijd: 2 minuten

Hoi! Ik ben Ties, leuk dat je op mijn website bent beland, waar ik verhalen deel over mijn avonturen op de fiets.

Als klein jongetje was ik niet vooruit te branden. Ik leerde pas fietsen zonder zijwieltjes toen ik een jaar of 6 was. De eerste rit die ik mij kan herinneren reed ik van een bruggetje af – waar ik volgens mijzelf ├ęcht wel overheen kon fietsen – een sloot in. Ook in de jaren die volgde vond ik fietsen niet leuk, en voelde het echt als een manier om van A naar B te komen.

Op de middelbare school werd mijn interesse in de fiets aangewakkerd doordat ik ‘s zomers de Tour de France begon te volgen. De eerste weken van de vakantie vanaf de bank, en de slotritten vaak vanuit het buitenland door de stand in de krant te volgen. Thomas Voeckler was de eerste renner waar ik fan van werd, vanwege zijn kansloze ontsnappingen en bijbehorende gekke bekken. Daarna ging de TV aan voor het sterke optreden van Laurens ten Dam.

In het voorjaar van 2016 zat ik voor het eerst zelf op een racefiets: een prachtige oranje-rode Time Helix Equipe Pro uit 1996. Een fiets van de voormalige The Greenery vrouwenploeg die via mijn oom en mijn broer bij mij belandde. Samen met weer een andere oom maakte ik op 26 maart mijn eerste kilometers als wielrenner. Voordat we aan de koffie en appeltaart gingen wilde ik even omrijden om de Pyramide van Austerlitz op te fietsen want ik moest en zou hoogtemeters maken: een ruim jaar later wilde ik namelijk als examenreis de Mont Ventoux beklimmen.

Zo geschiedde ook. Op 31 mei 2017 stond ik na 1:40 uur fietsen op de top van de Reus van de Provence en was mijn liefde voor de fiets onuitwisbaar geboren.

Ik begon het wielrennen steeds leuker te vinden en ook steeds meer te doen. Kort na de Ventoux besloot ik het daaropvolgende jaar mee te doen met Alpe d’HuZes. Dit betekende niet alleen mijn eerste kennismaking met de Alpen, maar ook het eerste doel waarvoor ik hard besloot te trainen. Waar mijn kleine postuur voorheen niet iets was om trots op te zijn kon ik het nu in mijn voordeel gebruiken: door zo hard mogelijk bergop te fietsen.

Sindsdien is de fiets zich op nog vele andere manieren gaan manifesteren in mijn leven. Ik werd lid van een wielerclub, studentenvereniging SKITS, reed mijn eerste wedstrijd en schreef een tijdje over profwielrennen voor WielerFlits.nl. Tegenwoordig is de fiets niet meer weg te denken uit mijn leven. Ik stap nagenoeg dagelijks op mijn racefiets, plan mijn vakanties eromheen en help als trainer bij WATTWORKS andere wielrenners hun sportieve doelen te bereiken.